مطالعات اين انجمن در كتابى ثبت گرديد . همچنين در اين دوران اطلاعاتى از گياهان دارويى توسط برزويه طبيب از هندوستان وارد ايران شد . در اين دوره مقامات دولتى بر كار پزشكان نظارت داشته‌اند . 7 - 8 - 2 - 1 - دوره‌ى پس از اسلام ( دوره اسلامى ) همان‌طور كه اشاره شد طب ايرانى را مىتوان ادامه و آميزه‌اى از طب سه مركز مهم طب پيش از اسلام يعنى حوزه‌ى ايرانى ( جندىشاپور ) ، حوزه هندى و حوزه‌ى يونانى دانست كه در اين ميان بيشترين تأثير مستقيم بر طب اسلامى را حوزه طبى جندىشاپور بر جاى گذاشته است . با حمله اعراب به ايران و سقوط سلسله‌ى ساسانيان ، ايران هم به قلمرو بزرگ كشورهاى اسلامى افزوده شد . در سراسر اين قلمرو ، ايرانيان حرف اوّل را در زمينه‌ى بسيارى از علوم از جمله طب مىزدند . لذا مطالعه‌ى تاريخ طب ايران در اين مقطع زمانى مىتواند ما را قدم‌به‌قدم با تاريخ تحوّل طب اسلامى همراه كند و در واقع مطالعه‌ى هريك از اين دو ، بدون ديگرى امكان‌پذير نخواهد بود . با ظهور اسلام و با توجه به تأكيدات فراوان پيشوايان دينى در جهت رعايت بهداشت فردى و جمعى و نيز با توجه به توصيه‌هاى آنان در جهت تشويق و ترغيب مسلمين به فراگيرى دانش ، زمينه و انگيزه‌هاى قوى و جديدى در جامعه آن روزگار جهت گسترش آموزه‌هاى بهداشتى - درمانى بوجود آمد . همچنين با آغاز فتوحات اعراب مسلمان و تصرف شهرهاى دانشگاهى جندىشاپور ، اسكندريه و حرّان و نيز با سقوط نظام‌هاى طبقاتى موجود ، امكان